Geschiedenis

Doelgerichte rijkunst
Vroeger was een wendbaar en gehoorzaam paard van levensbelang. Belandde je met een op hol geslagen paard in vijandelijk gebied dan kostte dat je leven. Het paard werd daarom goed en zorgvuldig getraind om in oorlogen, tweestrijd, veldslagen en krijgstochten met zijn ridder, koning of vorst gehoorzaam en verzameld op de achterhand snelle manoeuvres te kunnen maken. 

Rijkunst bevrijdt van het doel
Rond 1700 verdwenen de vorsten van het front en werd de rijkunst als kunst beoefend. De rijkunst leidde tot goed geschoolde, wendbare, verzamelde paarden die op elegante wijze de moeilijkste oefeningen konden uitvoeren.

Rijkunst vervreemd van het doel
Meer mensen dan ooit tevoren kunnen zich nu een eigen paard permitteren en paardrijden is een populaire vrijetijdsbesteding geworden. Het grote verschil met toen is dat vroeger elke ruiter die de rijkunst beoefende ook een praktiserende ruiter was: reizen en jagen deed men te paard.

Van oorsprong was de dressuur er voor het paard. Tegenwoordig is het veelal een competitiesport geworden en is het paard er voor de dressuur.

Dragers van het Europese erfgoed
Europa heeft een rijke historie, ook als het om de rijkunst gaat. Tegenwoordig hebben we, net als in de Barokke tijd, het voorrecht om onszelf en het paard te bekwamen in de rijkunst. Met dit verschil dat de rijkunst bereikbaar is geworden voor ons “gewone” mensen. Als fijne en zinvolle besteding van onze vrije tijd, samen en in harmonie met het paard. Laten we met elkaar trachten om de rijkunst in ere te herstellen en weer oog krijgen voor de schoonheid hiervan.

Copyright © 2016 Fijne Rijkunst. Alle rechten voorbehouden. Webdesign door Internetbureau Antum